Το ραντεβού που αποκτά ώρα και τόπο

Ένας αριθμός τηλεφώνου ή μια σελίδα κρατήσεων μπορεί να μένει ανοιχτή πολλές φορές χωρίς να ακολουθεί επικοινωνία. Το θέμα επιστρέφει ανάμεσα σε άλλες υποχρεώσεις, άλλοτε καθαρά και άλλοτε σαν μικρή υπενθύμιση. Υπάρχει η σκέψη μιας συνάντησης, αλλά δεν υπάρχει ακόμη ώρα, τόπος ή άνθρωπος που να την περιμένει.

Το ραντεβού μπορεί να αφορά μια πρακτική εργασία, μια επίσκεψη, μια συζήτηση ή την πρώτη γνωριμία με κάτι άγνωστο. Η κράτηση δεν ολοκληρώνει όσα θα συμβούν. Δημιουργεί μόνο ένα συγκεκριμένο σημείο στο μέλλον, όπου η εσωτερική εκκρεμότητα θα συναντήσει πραγματικό χρόνο και πραγματική παρουσία.

Μια ημερομηνία μετακινεί το ερώτημα από το κάποτε στο συγκεκριμένο.

Πριν οριστεί η ώρα, όλες οι ημέρες μοιάζουν διαθέσιμες και καμία δεν είναι ακριβώς κατάλληλη. Η εβδομάδα έχει ήδη τον ρυθμό της, οι μετακινήσεις χρειάζονται χώρο και η πιθανότητα μιας αναβολής παραμένει εύκολη. Όταν εμφανίζονται οι πραγματικές διαθέσιμες ώρες, η γενική πρόθεση συναντά το ημερολόγιο όπως είναι.

Η επιλογή μιας ώρας μπορεί να φαίνεται μικρή, όμως φέρνει μαζί της διαδρομή, διάρκεια και όσα θα μείνουν προσωρινά πίσω. Η κίνηση αποκτά κόστος χωρίς αυτό να την κάνει βαριά. Απλώς παύει να υπάρχει ως σκέψη που δεν χρειάζεται να χωρέσει πουθενά.

Το ραντεβού δεν γνωρίζει τι θα συμβεί· γνωρίζει μόνο πότε και πού θα υπάρξει η συνάντηση.

Η κίνηση αρχίζει όταν κάποιος άλλος μπορεί πλέον να μας περιμένει.

Η τηλεφωνική κλήση έχει συχνά μια σύντομη αμηχανία. Χρειάζεται να ειπωθεί με λίγες λέξεις ο λόγος της επικοινωνίας, ενώ όσα προηγήθηκαν μπορεί να είναι πολύ περισσότερα. Η φωνή στην άλλη άκρη δεν γνωρίζει τις επαναλήψεις της σκέψης ούτε τις φορές που το θέμα άνοιξε και έκλεισε. Ακούει ένα αίτημα που εμφανίζεται τώρα για πρώτη φορά στον κοινό χώρο.

Στην ηλεκτρονική κράτηση η συνάντηση σχηματίζεται χωρίς φωνή. Ένα όνομα, ένα τηλέφωνο και μια διαθέσιμη ώρα μπαίνουν σε πεδία. Η οθόνη μπορεί να φαίνεται ουδέτερη, όμως το τελευταίο πάτημα αλλάζει κάτι πραγματικό. Ένας χώρος δεσμεύεται, ένα πρόγραμμα ενημερώνεται και η ημέρα αποκτά ένα σημείο γύρω από το οποίο θα οργανωθούν άλλες κινήσεις.

Μερικές φορές η πρώτη διαθέσιμη ώρα είναι μακρινή. Η κίνηση τότε περιέχει ξανά αναμονή, αλλά η αναμονή έχει διαφορετικό περίγραμμα. Δεν αφορά πια το αν θα γίνει η επικοινωνία. Αφορά τον χρόνο μέχρι μια ήδη συμφωνημένη συνάντηση. Η ημερομηνία μπορεί να απέχει, όμως βρίσκεται στο ίδιο ημερολόγιο με τις σημερινές ημέρες.

Άλλοτε υπάρχει θέση πολύ νωρίτερα από όσο αναμενόταν. Η ξαφνική εγγύτητα μπορεί να φέρει δισταγμό, επειδή ό,τι έμοιαζε μελλοντικό ζητά σχεδόν αμέσως πρακτική ανταπόκριση. Η μετακίνηση, η προετοιμασία και όσα χρειάζεται να ειπωθούν πλησιάζουν μαζί. Η δυνατότητα δεν έχει αλλάξει περιεχόμενο, αλλά άλλαξε απόσταση.

Η καταχώριση στο ημερολόγιο λειτουργεί σαν ήσυχη δημόσια δέσμευση. Δεν είναι υπόσχεση για την έκβαση ούτε βεβαιότητα ότι δεν θα αλλάξει τίποτε. Δηλώνει ότι, με όσα είναι γνωστά τώρα, αυτή η ώρα έχει δοθεί στη συνάντηση. Αν προκύψει μεταβολή, θα χρειαστεί νέα επικοινωνία αντί για τη σιωπηλή εγκατάλειψη μιας ιδέας.

Υπάρχουν ραντεβού που ακυρώνονται. Μια αρρώστια, μια υποχρέωση ή μια νέα πληροφορία μπορεί να μετακινήσει το συμφωνημένο σημείο. Η ακύρωση δεν σημαίνει ότι η πρώτη κίνηση δεν συνέβη. Έχει ήδη αποκαλύψει πόσο πραγματική ήταν η ανάγκη, τι απαιτούσε πρακτικά και ποια σχέση είχε με τον διαθέσιμο χρόνο.

Καθώς πλησιάζει η ημέρα, η σκέψη μπορεί να επιστρέφει με νέες εκδοχές. Τι θα ειπωθεί, πώς θα είναι ο χώρος, ποια απάντηση θα δοθεί. Οι εκδοχές αυτές δεν είναι η συνάντηση. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο νους πλησιάζει κάτι που δεν έχει ακόμη βιωθεί. Το ραντεβού παραμένει απλούστερο: μια ώρα όπου δύο πλευρές θα βρεθούν παρούσες.

Η άφιξη στον τόπο μεταφέρει την κίνηση από το ημερολόγιο στο σώμα. Υπάρχει μια πόρτα, μια διαδρομή, ίσως λίγα λεπτά αναμονής. Όσα είχαν οργανωθεί από απόσταση γίνονται άμεση εμπειρία. Η συνάντηση μπορεί να εξελιχθεί διαφορετικά από ό,τι είχε φανταστεί ο άνθρωπος, επειδή τώρα συμμετέχουν και όσα δεν μπορούσαν να προβλεφθούν.

Μια συζήτηση μπορεί να ανοίξει συνέχεια, να κλείσει ένα πρακτικό θέμα ή να αφήσει περισσότερα ερωτήματα. Η αξία της πρώτης κράτησης δεν εξαρτάται από το αν έφερε οριστική λύση. Βρίσκεται και στο ότι επέτρεψε στην πραγματικότητα να απαντήσει εκεί όπου προηγουμένως υπήρχαν μόνο υποθέσεις.

Μετά το ραντεβού, η κίνηση μπορεί να είναι ελάχιστα ορατή. Ένα δεύτερο σημείο σημειώνεται, ένα έγγραφο ζητείται ή απλώς γίνεται καθαρό ότι δεν θα υπάρξει συνέχεια. Κάθε εκδοχή έχει διαφορετικό βάρος, αλλά όλες γεννήθηκαν από τη στιγμή όπου το αόριστο κάποτε απέκτησε ώρα και τόπο.

Το ραντεβού δεν αφαιρεί την αβεβαιότητα από τη ζωή. Της δίνει ένα πραγματικό σημείο συνάντησης. Ανάμεσα στην κράτηση και στην ημέρα που θα έρθει, ο άνθρωπος συνεχίζει να ζει, να αλλάζει και να λαμβάνει νέα δεδομένα. Η κίνηση παραμένει ζωντανή ακριβώς επειδή δεν έχει μετατραπεί σε εγγύηση.

Μια ώρα γραμμένη στο ημερολόγιο δεν περιέχει ακόμη τη συνάντηση. Περιέχει όμως τον χώρο όπου μπορεί να συμβεί.

Από εκεί και πέρα, η αναμονή δεν κρατά την κίνηση έξω από τον κόσμο. Τη συνοδεύει μέχρι το συμφωνημένο σημείο.